Podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, Mikołaj Dorożała, uczestniczył w spotkaniach w UNESCO poświęconych przyszłości Puszczy Białowieskiej oraz realizacji nowego planu zarządzania dla tego obiektu światowego dziedzictwa przyrodniczego. Rozmowy wynikają z zaleceń UNESCO, które wielokrotnie wskazywało, że każdy obszar wpisany na listę musi mieć aktualny plan działań ochronnych i zarządczych – dokument ten jest dziś analizowany i ma być dopracowany tak, by zapewniać długoterminową ochronę tej cennej puszczy i jej unikalnej bioróżnorodności. UNESCO wyraziło poważne obawy dotyczące integralności obiektu – głównie z powodu budowy infrastruktury granicznej, która zaburza migrację dzikiej przyrody i fragmentuje siedliska na terenie Puszczy Białowieskiej. Według najnowszej decyzji Komitetu Światowego Dziedzictwa, kontynuacja takich działań „może skutkować spełnieniem warunków do wpisania obiektu na Listę Światowego Dziedzictwa w Zagrożeniu”.

Przeczytaj też: Krzywe drzewo z Szydłowca walczy o tytuł w europejskim konkursie

Puszcza Białowieska znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1979 roku, a jej transgraniczny obszar został rozszerzony w 2014 roku. Mimo tego brak formalnego planu zarządzania był jednym z głównych zastrzeżeń UNESCO, które w monitoringu z 2024 r. wskazało na zagrożenia dla integralności obiektu. Zwrócono uwagę m.in. na to, że przez infrastrukturę graniczną nie jest częściowo możliwa migracja zwierząt. Polska strona zobowiązała się odpowiedzieć na te uwagi i przedłożyć zaktualizowany plan, uwzględniający aspekt ochrony migracji dzikiej przyrody i potrzeby lokalnych społeczności.

Przeczytaj też: Czy umiesz odróżnić klimat od pogody?

Mikołaj Dorożała podkreślił, że prace nad planem są prowadzone z uwzględnieniem zaleceń UNESCO i że ministerstwo pozostaje w stałym kontakcie z organizacją. Celem jest nie tylko spełnienie formalnych wymogów, ale też zapewnienie skutecznej ochrony tego wyjątkowego kompleksu leśnego na kolejne dekady – tak, aby Puszcza Białowieska zachowała swój status światowego dziedzictwa przyrodniczego i mogła być zarządzana w sposób zrównoważony, w harmonii z lokalnymi i międzynarodowymi oczekiwaniami.