Sektor ciepłowniczy i krajowa elektroenergetyka przez dekady funkcjonowały w Polsce jako dwie mocno niezależne od siebie gałęzie gospodarki. Zmieniający się miks energetyczny oraz dynamiczny przyrost mocy w instalacjach wiatrowych i fotowoltaicznych (OZE) wymuszają jednak ścisłą współpracę obu branż. Podczas Forum Ciepłowników Polskich w Międzyzdrojach eksperci zwracali uwagę, że kluczem do stabilnej transformacji staje się tzw. łączenie sektorów (w branży powszechnie określane jako sector coupling - red.), które pozwala wykorzystać infrastrukturę ciepłowniczą do elastycznego bilansowania krajowego systemu elektroenergetycznego.

Fundamentem proponowanego modelu jest wykorzystanie miejskich sieci i magistrali ciepłowniczych jako wielkoskalowych magazynów energii. W okresach szczytowej generacji z wiatru i słońca, gdy podaż prądu przewyższa bieżące zapotrzebowanie rynkowe, nadwyżki energii elektrycznej mogą zasilać wielkoskalowe pompy ciepła lub kotły elektrodowe. Rozwiązanie to ogranicza konieczność rynkowego wyłączania farm OZE przez operatora sieci przesyłowej, a zarazem pozwala wytwarzać i akumulować tanie ciepło. Z przedstawionych analiz wynika, że taka koordynacja pracy elektroenergetyki i ciepłownictwa może przełożyć się na obniżenie kosztów wytwarzania ciepła sięgające nawet dwudziestu trzech procent.

Aby przełożyć te założenia na praktykę rynkową, Narodowe Centrum Analiz Energetycznych przy współpracy z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi (PSE) opracowuje dokument konsultacyjny stanowiący mapę drogową integracji. Poza rozwiązaniem problemów technicznych i ograniczeniem wąskich gardeł w sieciach przesyłowych oraz dystrybucyjnych, kluczowe będzie stworzenie nowych ram regulacyjnych. Dopełnienie tych formalności ma umożliwić przedsiębiorstwom ciepłowniczym bezpieczne inwestowanie w elektryfikację procesów grzewczych oraz aktywny udział w rynku usług elastyczności.

Artykuł sponsorowany